2017 - 02 - 28

DBH


Asteazkena, martxoaren 1a

HAUTSEN EGUNA

EBANJELIOA: Mateo 7, 21

«Ez da aski niri “Jauna, Jauna!” esatea, Jainkoaren erreinuan sartzeko; zeruko nire Aitaren nahia behar da egin».

IRAKURGAIA

Gaur egun berezia da. Berezia, ez eskolak berriz hasi ditugulako bakarrik, baita Garizumari hasiera ematen diogulako ere. Eta… zer da Garizuma? Kristauok Pazko ospatzeko prestatzen garen 40 eguneko aldia. Denboraldi horretan, bereziki, fruitu onak ematera deituak gara. Fruitu hauek gure ekintzak eta hitzak izango dira; horietan, besteek ingurukoekiko maitasuna, errespetua, barkatzeko ahalmena, Jainkoaganako konfiantza, otoitza eta denei itxaropena, bizia eta poza emateko gogoa igarri/ikusi behar dizkigute.

Entzun istorio hau:

Erlijio-gaietan espezializatutako liburu-denda batean oso gizon eruditua sartu zen behin. Jainkoari buruz idatzitako azkeneko liburua nahi zuen. Saltzailea, adeitsu, atzeko apalategi batera joan eta liburua bilatzen hasi zen. Behin aurkitu ondoren, erakusmahaira eraman zuen. Izenburua: Jainkoari buruzko azkenekoa. Idazlea: anonimoa.

Gizona orrialdeei gainetik begiratzen hasi zen. Harrituta, orri guztiak zuri zeudela ikusi zuen. Esan zion saltzaileari: “Barkatu, baina hemen zerbait oker dago. Liburu hau akastuna da. Ez dago idatzita”.

Saltzaileak, apal batean liburuak jarri bitartean, zera esan zion ziurtasunez: “Idatzita dago; ez zenuen ondo begiratuko. Bila itzazu eskaintza-hitzak eta ikusiko duzu”.

Gizona, jakinguraz, eskaintza-hitzak bilatzen hasi zen. Eta hauxe aurkitu zuen:

“Irakurle hori: Jainkoaz gehiegi esan eta idatzi da. Azkenekoa norbaitek beroni jarraitu eta esperientzia hori bizitzea izango litzateke, orrialde zuri hauek bete ahal izateko. Zeuk bakarrik idatz dezakezu, egunean-egunean, Jainkori buruzko azkenekoa. Animo!”.
GOGOETARAKO

Liburu-denda horretara joan den gizona gutako bakoitza izan daiteke. Gugan ikusi, irakurri eta aurkitu ahal izango du jendeak Jainkoari buruzko azkenekoa: gure egitean, esatean eta maitatzean.

Ziur ohartu zaretela ikasgelan HAUTSEN EGUNeko ospakizuna iragartzen duten kartelez. Ospakizun hau Pazkora bidean emango dugun lehenengo pausoa da.

OTOITZA

Hautsen eguna:

Etxera itzultzeko garaia.

Gure gosea asetzeko jatekorik ez dagoen herrialdetik hara.

Hautsen eguna:
Gure munduko denbora zein laburra den
eta gure bidea zein luzea den pentsatzeko ordua.

Hautsen eguna:
Burua lurreraino makurtu
eta lurrean idatzitako mezua irakurtzeko ordua.
Hautsen eguna:
Jainkoa zara? Dena dakizu?
Begiak ireki dituzu eta hori baino ez duzu ikusi…? galdetzeko ordua.
Hautsak egiaren bidean jarri zaitzake:
Ez dago biderik Jainkoagandik kanpo.
Hautsen eguna.

Osteguna, martxoaren 2a

KEINU TXIKIEN EGUTEGIA


EBANJELIOA: Mateo 6, 17-18

«Zuk, ordea, barau egitean, igurtzi lurrin gozoz burua eta garbitu aurpegia, zure barauaz jendea ohar ez dadin, ezkutuan dagoen Aita baizik. Eta ezkutukoa ere ikusten duen zure Aitak emango dizu ordaina».

IRAKURGAIA

Egiptoko faraoiaren emazteak ume asko galdu zituen sabelean zituela, jaio baino lehen, … Oraingo hau, segurutik, faraoiari herederoa emateko azken aukera izango zen.

Medikuz eta zerbitzariz inguraturik, sabeleko mina izugarri areagotu zitzaion, oihu ikaragarri batean

lehertzeraino. Hil egin zen, baina aldi berean bost ume izan zituen: lau mutil eta neska bat.

Faraoiak maitasunez eta arduraz hazi eta hezi zituen bost seme-alabak. Gobernari izateko prestatu zituen mutilak eta printzesa gisa hezi zuen neska.

Urteak joan eta seme-alabak hazi eta nagusitu ziren. Faraoiak bere oinordekoa aukeratu behar zuen.

Denak batera jaioak zirenez, ez zegoen lehensorturik, besteek baino “eskubide” handiagoa zuenik.

Jakintsuen batzordeari kontsultatu zion.

-          Zer egin behar dut? Nola aukeratuko dut nire oinordekoa? Ala hobe dut, semeokin zuzen jokatzeko, Inperioa lau zati egin eta bana eman?

Jakintsuek:

-          Ez, maiestatea. Inperioa zatitzeak inperioa ahultzea esan nahi du. Horrek hondamena ekarriko luke. Gainera, zuk bost seme-alaba izan dituzu, hortaz, hori egiten baduzu, ez zenuke zure alabarekin zuzen jokatuko. Onena euren arten lehiaketa bat egitea da; herriarentzat proiekturik mesedegarriena dakarrena hautatuko zenuke.

Faraoiak ondo hartu zuen Batzordearen aholkua. Hortaz, bost seme-alabei deitu eta zera esan zien:

“Sei hilabete dituzue Egiptori mesederik handiena eragingo dion Proiektua planteatzeko. Proiekturik onena dakarrena izango da nire oinordekoa”.

Une horretan, lau anaiek elkarri begiratu zioten mesfidati. Lehenengoz piztu zitzaizkien elkarrenganako errezeloa, beldurra eta, agian, gorrotoa.

Handik sei hilabetera bost seme-alabak Faraoiaren tronu-aretoan bildu ziren. Mutilek maketa eta plano ugari eraman zituzten. Alabak otzara huts bat besterik ez zuen.

Faraoiak, banan-banan entzun zituen Proiektuak… zein baino zein hobea. Proiektu bakoitzaren balioa aztertzeko eztabaida, zalantzarik gabe, neketsua, zaila eta problematikoa izango zen.

Alabaren txanda izan zenean, honek otzara hutsa erakutsi eta esan zuen:

“Aita, nik otzara hutsa dakart. Gaur, ikusi dituzun maketek beste balio du. Inork ezin du esan zein obra den onena, eginda eta bukatua ikusi arte. Eta ordurako, nire otzararen edukiak, beharbada, edozein proiektuk baino balio handiagoa izan dezake”.

Orduan, erantzuna edo irtenbidea argia eta bistakoa zen: Urte bian proiektuak nola garatzen ziren ikusiko zuten eta, denboraldi hori bukatutakoan, obra bakoitzak Egiptori nola eragingo zion aztertuko zen.

Lan eta lan, urte biak azkar joan ziren eta tronu-aretoan aurkezteko unea iritsi zen.

Seme guztiak harro-harro iritsi ziren, agiri asko eta aholkulari adituak zekartzaten, bakoitzaren obra denetatik onena zela erakutsi eta frogatzeko. Alabak bere otzara hutsa ekarri zuen.

Alabaren txanda iritsi zenean, zera esan zuen:

“Aita, esan nuen denborak emango ziola balioa nire otzararen edukiari. Eta ikusten duzu: nire otzara hutsari esker, gure Erreinuak kanalak, bideak, siloak eta portuak ditu. Otzararik gabe, proiektuak eta horietatik onena zein zen aztertzeko eztabaida luze bat baino ez genituzkeen edukiko. Besterik ez”.

Lau anaiek, harrituta eta lotsatuta, arrebari begiratu zioten. Unetxo batean zalantzan egon ondoren, arrebaren aurrean belaunikatu ziren…

Eta, hala, Egiptok bere lehenengo enperatriza izan zuen.

GOGOETARAKO

Hasi berria dugun Garizuma-aldi honetan, aldatzeko eta hobetzeko aukera dugu. Gure otzara hutsik dago. Geugan dago azkenean, gure fruituekin eta besteenekin, beteta egotea. Animo! Ez gaitezen geratu proiektu eta ideal handietan. Mamitu dezagun aldaketa, hobekuntza, eguneroko gauza txikietan.

BIDEOA: Soy lo que hago – https://www.youtube.com/watch?v=dQ7b-uwYPJo

OTOITZA

Jauna, zure mezua bai bitxia:

“Barau egitean, igurtzi lurrin gozoz burua eta garbitu aurpegia, jendea ohar ez dadin.
Eta ezkutukoa ere ikusten duen zure Aitak emango dizu ordaina”.

Tristezia eta kopetilun agertzea Zuk ez dituzu gogoko.
Zi bihotzen Jainko zara.

Ohituta zaude ezkutukoa irakurtzera.

Zuk ez duzu nahi inork itxurak egiterik,
Zuk benetako konbertsioa baituzu gogoko.

Nire bihotzak errepikatu nahi du, luzaro gabe,
“Hementxe nago, Jauna, zure borondatea egiteko”.
“Hementxe nago”.

Ostirala, martxoaren 3a


GARIZUMA: GURE BURUA EGUNERATU

BIBLIAKO IRAKURGAIA: Efesoarrei 1, 7

«Semeak bere heriotzaz askapena eta bekatuen barkamena lortu dizkigu»

IRAKURGAIA

Gizakiaren bizia, zoriontasuna eta errealizazioa maitatzean, sentitzean, errukitzean, ematean, besteekin eta besteentzat bizitzean daude. Bizitzeak bizikide izan eta komunikatzea esan nahi du.

Gizakia hobeto definitzen da maite duen animalia gisa pentsatzen duen animalia gisa baino. Solidaritatean bizitzea bizi-kalitatean irabaztea da, bestea beti osagarri eta bultzagarri delako.

Egoismoa eta indibidualismoa hausteak esan nahi du denok gure baitan ixteko dugun joera hori desagerraraztea.

Garizuman gaude, gure burua eguneratu edo gaurkotzeko aldian. Jarrera eroso, egozentriko eta insolidarioetan oinarritutako bizimodua aldatzeko aldirik onenean. Zure babeslekutik irtetera eta, begiak, eskuak eta bihotza zabal-zabalik, bideari ekitera gonbidatzen zaitut. Laster aurkituko dituzu bidelagunak eta bide-ertzean botata dauden pertsonak; ez itxi begirik, ez igaro gelditu gabe; hurbildu, errukitu, solidarizatu. Ikasiko/ikusiko duzu partekatzearen poza. “Altxatzeko” eta bideari ekiteko garaia da, jarrera insolidarioak gaindituz. Maitatzeko tertzioa da: besteak gure beharrean daude.


GOGOETARAKO

Aurrera goaz Garizumako bidean, Pazko-festa handirantz. Bada, akaso, Jesusen maitasunaren seinale hau baino handiagorik? Gu guztion alde bere burua ematea baino maitasun-seinale handiagorik? Jainkoak eman du lehenengo pausoa; argi erakutsi digu bidea.

  • Zer jarrera eta jokabide aldatu beharko nituzke nigan?
  • Nola zuzen ditzakegu gure pausoak maitasunerantz?

BIDEOA: El amor mueve el mundo – https://www.youtube.com/watch?v=OTW8bhKVrzk

OTOITZA

Maitasunak onena bilatzen du alde guztietan, maitasunak ez du bekaizkeriarik.

Maitasunak ez du handiusterik, maitasunak ez du itxaropen ustelik egiten.
Maitasuna errukitu egiten da, hurbildu. Maitasuna ez da berekoia.
Maitasunak eman egiten du, bere baitan itxi gabe.
Maitasunak beti pentsatzen du inorengan, norberagan baino gehiago.
Maitasunarentzat beti da maitatzeko tertzioa.

Maitasunak dena barkatzen du, dena sinesten, dena itxaroten, dena ongi eramaten.

Maitasuna ez da behin ere itzaltzen.

Lagundu, Jesus, Zuk maitatu zenuen bezala maitatzen.