2017 - 11 - 19

HH – LH


Astelehena, azaroaren 6a

BADIRA BIZITZEKO LAIN EZ DAUKATEN PERTSONAK

Aitaren,…

IRAKURGAIA

Bazen behin oso herrialde pobrea…

Egun batean turista-talde bat iritsi zen herrira. Mupy izeneko mutikoa lagunekin jolasean ari zen turistak hurbildu zitzaizkionean. Turista bati bihotza hunkitu zitzaion mutikoak ikustean. Zeukanetik zerbait eman nahi izan zien. Esan zion Mupyri: “Joko berri bat pentsatu dut zuretzat eta zure lagunentzat”. Txutxe batzuk ditut eta etxe hartara arineketan lehenengo iristen denari emango dizkiot”.

Mupyk, gogoeta egin ondoren, esan zuen: “Oso ondo. Erraza izango da”. Lagunekin hitz egin zuen, elkarri eskutik heldu zioten eta denak batera arineketan hasi ziren… Jakina, denak aldi berean heldu ziren. Turistak, harrituta, zera galdetu zion Mupyri: “Zergatik egin duzu hori? Zuetako batek bakarrik irabazi behar zuen!”

Mutikoak: “Bai, badakit. Baina nik ezingo nituzke txutxeak pozik jan, lagunek triste begiratzen didaten artean. Ez dakit zure herrialdeko umeak nolakoak izango diren, baina hemen, txikitatik, denok batasunean eta elkartasunean bizitzen ikasi dugu. Gutxi eduki arren, daukaguna denon artean banatzen dugu eta hala hobeto sentitzen gara”.

GOGOETARAKO

Ume hauen jarrera dugu guk? Zerk eragiten digu poza/zoriona guri? Noiz eragin digu banatzeak/partekatzeak zoriona azkenekoz? Sarriago partekatzeko asmoa dugu?

BIDEOA: https://www.youtube.com/watch?v=UcvVkxkfxOo

https://www.youtube.com/watch?v=dKUznXN9jJo

IRUDIA

OTOITZA

https://loyolasalesianosaranjuez-my.sharepoint.com/personal/sergiomoreno_loyolasalesianosaranjuezo365_educamos_com/_layouts/15/guestaccess.aspx?docid=1424175052160474e9c49ad4d8ccb8246&authkey=AcbqZss_QurJtBBV4jy22N4

Agur Maria,…

Andre Maria, Kristauen laguntzailea, egin otoitz gure alde


Asteartea, azaroaren 7a

PARTEKATZEA DA GAUZA BEHARREZKO ETA ZUZENA

Aitaren,…

IRAKURGAIA

Bazen behin mutiko azkar eta aberatsa. Denetik zeukan, beraz, gauzarik arraroenei eta bitxienei bakarrik irizten zien deigarri… eta atentzioa eman zion antzinako ispilu bat ikusi zuenean, gurasoak haren jabe zen agure misteriotsuari eros ziezaioten konbentzitu zituen. Etxera heldu zenean eta bere irudia ispiluan ikusi zuenean, aurpegia oso triste zuela iruditu zitzaion. Ispiluaren aurrean barreka eta keinuka hasi zen, baina, hala ere, aurpegiaren isla triste agertzen zen ispiluan.

Harrituta, gozokiak erostera joan zen eta, poz-pozik etxera itzuli zenean, berriz begiratu zion ispiluari, baina aurpegiaren isla tristea zen orduan ere. Jostailu eta traste asko bereganatu eta erabili zituen, baina ispiluari begiratzen zion bakoitzean triste ikusten zuen bere burua. Beraz, desengainua harturik, bazter batean utzi zuen. “Hauxe ispilu kaskarra. Hara, inoiz ez dut ikusi ispilu hondaturik, hauxe baino!”.

Arratsalde horretan kalera irten zen, jolastera eta jostailu berriak erostera, baina parkerantz zihoala ume txiki bat ikusi zuen negarrez. Etengabean negarrez eta hain bakarrik ikusi zuenez, laguntzeko asmoz, ea zer zuen galdetzera joan zitzaion. Umeak gurasoak galdu zituela esan zion; biak, beraz, mutiko txikiaren gurasoak bilatzen hasi ziren. Umeak ez zionez negarrari uzten, gure mutikoak, animatzeko, gozokiak erosi zizkion; azkenik, luzaroan hara eta hona ibili ondoren, aurkitu zituzten umearen gurasoak. Oso arduratuta zebiltzan biak semetxoa bilatzen. Gure mutikoak agur esan zien eta parkera joan zen, baina ordurako berandu zela konturatu zenean, etxera bueltatzea erabaki zuen.

Jolastu barik eta jostailurik eta dirurik gabe iritsi zen etxera. Logelara sartu zenean, ispilua bertan behera utzitako bazterrean, zerbaitek distira egiten zuela iruditu zitzaion. Eta ispiluari begiratu zionean, pozarren ikusi zuen bere burua; ispiluan distira egiten zuen pozak logela osoari egiten zion argi. Orduan ulertu zuen ispiluaren misterioa; ispilu hura jabearen poza islatzen eta erakusten zuen bakarra zen. Eta egia zela konturatu zen, umeari lagundu ziolako oso zoriontsu sentitzen baitzen.

Eta ordutik hona, goizero, ispiluari begiratzen dionean, bere aurpegian distira berezi hori ikusten ez badu, badaki berau lortzeko zer egin behar duen.

GOGOETARAKO

Partekatzearen eta guretik ematearen esanahia edo besteen alde ahalegintzearen zentzua ez dugu beti ulertzen. Horrek ez du gauza materialetan geratu behar. Izan behar dugu gauza gure pozaldiak besteekin partekatzeko, ugaritu daitezen, eta besteen atsekabeak gure gain hartzeko, arindu daitezen.

BIDEOA: https://www.youtube.com/watch?v=i3NMYVBSFKo

IRUDIA

OTOITZA

https://loyolasalesianosaranjuez-my.sharepoint.com/personal/sergiomoreno_loyolasalesianosaranjuezo365_educamos_com/_layouts/15/guestaccess.aspx?docid=1424175052160474e9c49ad4d8ccb8246&authkey=AcbqZss_QurJtBBV4jy22N4

Gure Aita,…

Andre Maria, Kristauen laguntzailea, egin otoitz gure alde


Asteazkena, azaroaren 8a

ZUTAZ JAKIN NAHIKO NUKE

AFRIKAKO MUTIKO BAT

Aitaren,…

IRAKURGAIA

William Kamkwamba Malawin bizi diren milaka ume pobreetako bat zen. Malawi, gainera, Afrikako herrialde behartsuenetako bat da.

“Zientziaren mirariak aurkitu aurretik, ni bordari nintzen bordari pobreen herrialdean, baina urte hartan gure zortea ilundu egin zen”.

2001ean gosete izugarria jasan zuen Malawik eta mutikoak eskola utzi behar izan zuen. Gurasoek ezin zuten bigarren mailako hezkuntzara sartzeko matrikula (80 dolar) ordaindu.

“Gure etxean jatordu bat bakarrik egiten genuen egunean,  gauetan” gogoratzen du. “Aitari begiratu nion lehenengo, soro elkorrei gero. Ezin nuen onartu etorkizun hura”.

Liburutegi batera sartu zen egoerari aurre egiteko. Hamalau urte zituen. Han zientzia-liburuak irakurtzen hasi zen, fisikari buruzko liburuak gehienbat. Ingelesik ez zekienez, hasieran grafikoei eta argazkiei bakarrik begiratzen zien, hitzak eta irudiak lotzen saiatzen zelarik. Horrela aurkitu zuen bizitza erabat aldatuko zion irudia: haize-errota bat, Using energy izenburua zuen liburu batean.

“Liburuak esaten zuen errota batek elektrizitatea eragin eta ura ponpatu zezakeela, eta horrek ureztaketa esan nahi zuen, aldi hartan jasaten ari ginen goseteari aurka egiteko modua”. Errota egitea erabaki zuen. Baina behar ziren materialak ez zituenez, hurreko biltegi batean aurkitu zuen txatarrarekin konformatu behar izan zuen: haizagailu baten hegala, motelgailu bat, bizikleta baten atalak, PVCzko hodiak,…

Bere lehenengo errotari esker, elektrizitatea eraman zuen bere etxera. Hamabi watteko potentziaz, lau bonbilla eta irrati bi piztu ahal izan zituen. Hala ere, Kamkwambak elkarte guztiari lagundu nahi izan zion eta, horretarako, errota handiagoa egin behar zen eta ur-ponpa eta tantakako ureztapen-sistema instalatu behar ziren.

Dena lortu zuen, baina 2007tik, TED (Technology, Entertainment, Design) bilera batera lehenengoz gonbidatu zutenetik, inbertitzaileak beronen atzetik dabiltza, bere proiektuak gauza ditzan kapitala jartzeko nahian. Agertokira igo zenean, 19 urte zituen. “Lehenago inoiz ez nintzen etxetik urrundu. Inoiz ez nuen ordenagailurik ikusi. Inoiz ez nintzen interneten sartu, inoiz ez nuen hegazkinik ikusi”, gogoratzen du.

GOGOETARAKO

Williamek ez konformatzea erabaki zuen. Egoera zail edo gogor baten aurrean, zer egiten dugu? Irtenbideak edo konponbideak bilatu? Ala beste alde batera begiratu?

BIDEOA: https://www.youtube.com/watch?v=BzlgyDAMupw

IRUDIA

OTOITZA

https://loyolasalesianosaranjuez-my.sharepoint.com/personal/sergiomoreno_loyolasalesianosaranjuezo365_educamos_com/_layouts/15/guestaccess.aspx?docid=1424175052160474e9c49ad4d8ccb8246&authkey=AcbqZss_QurJtBBV4jy22N4

Agur Maria,…

Andre Maria, Kristauen Laguntzailea, egin otoitz gure alde

Osteguna, azaroaren 9a

BESTE HIZKUNTZA BATZUETAN AGURTZEN IKASTEN DUGU

Aitaren,…

IRAKURGAIA

Herrixka polit batean oso neskatila berezia bizi zen bere familiarekin. Ane zuen izena.

Ane bere gurasoekin eta neba txiki biekin bizi zen. Etxetik hurbil zegoen eskolara joaten zen eta ikastea gustuko gauza zuen. Batez ere irakurtzea gustatzen zitzaion. Askotan geratzen zen geldi, bide eta kaleetako errotulu eta seinaleak irakurtzen.

Eskolan ikasturte berria hasteko sasoia zen. Ane oso pozik zegoen, ikaskideak berriz ikusiko zituelako eta andereño berria ezagutuko zuelako.

Etorri zen eguna eta gure neskatila bere motxila berriaz joan zen eskolara. Dena zen pozgarria. Aspaldiko lagunak ikusi eta beste neskato eta mutiko batzuk ezagutu zituen. Horietako bat George zen. Desberdina zen; desberdin hitz egiten zuen eta desberdin jokatzen zuen. Anek ez zuen ondo ulertzen.

Egun batean ohartu zen bere ingeleseko irakasleak oso ondo ulertzen zuela Georgek esaten zuena. Jakin nahi zuen zergatik… eta irakasleari galdetzea erabaki zuen.

Jolas-orduan bere lagunak bilatu zituen eta ikasle berrietako batek irakatsi zien jokoan aritzea erabaki zuten. Pozez jolastu ziren.

Jolas-ordua bukatu zenean, ingeleseko irakaslea ikusi zuen eta ikaskide berriak esaten zuena nola eta zergatik ulertzen zuen galdetu zion. Irakasleak bere gelara eraman zuen eta lurbira-globo bat erakutsi zion. Lurrean herrialde eta eskualde asko daudela eta bakoitzak bere hizkuntza duela esan zion. Denetan ez da berdin hitz egiten. Erantsi zion zenbait hizkuntza jakiteak beste leku batzuetako jendeak zer esaten eta zergatik beste modu batera jokatzen duen ulertzen laguntzen duela. Beste hizkuntza batzuk ikasteko denbora, ahalegina eta lana behar zirela ere esan zion.

Gero, etxean, Anek George izeneko ikasleaz hitz egin zien gurasoei. Mutikoari zaila egiten zitzaion ikastea, beste ume batzuekin harremanetan jartzea, joko eta abesti berriak ikastea… ezin zelako bere hizkeraz mintzatu. Gure neskatilak pentsatzen zuen gogorra izango zela ikasle berriarentzat ezagutzen ez zuen leku batean, ezagutzen ez zuen jendearekin egotea eta beste umeen jolasak eta jokoak ez ulertzea.

Aneren gurasoek Googlen ingelesez agurtzeko moduak eta zenbait hitz erraz bilatzeko esan zioten. Aneri primerako ideia bururatu zitzaion: haur-kantu bat ikasi zuen eta Peppa Pig marrazki bizidunen zenbait kapitulu ikusi zituen.

Biharamunean, jolas-orduan George ikusi eta beronekin hitz egiteko aukera izan zuen. Lotsaz, zera esan zion: Hello, my name is Ane. What is your name?” Mutikoak pozik begiratu eta irribarre batez erantzun zion: “My name is George. Thank you”. Anek baloi bat erakutsi zion eta patioan jolastera gonbidatu zuen. Pozik jolastu ziren biak.

Harrezkero, Ane eta George lagun onak izan ziren; batek ingelesez moldatzen ikasi zuen; besteak euskaraz moldatzen.  Zein hitz erabili ez zekitenean, keinuz konpontzen ziren. Ingeleseko andereñoak asko lagundu zien.

Anek pentsatu zuen etorkizunean, bere gurasoek eta ingeleseko irakasleak bezala, besteei elkar ulertzen lagunduko ziela. Horixe nahi zuen behintzat.


GOGOETARAKO

Zer egiten dugu guk besteek zer esan nahi duten ulertzeko? Gertatzen zaigu, hizkera berbera izan arren, elkar ez ulertzea? Zer egiten dugu halakoetan? Zer egin dezakegu?

BIDEOA: https://www.youtube.com/watch?v=o2rbfXwRcYQ

IRUDIA

OTOITZA

https://loyolasalesianosaranjuez-my.sharepoint.com/personal/sergiomoreno_loyolasalesianosaranjuezo365_educamos_com/_layouts/15/guestaccess.aspx?docid=1424175052160474e9c49ad4d8ccb8246&authkey=AcbqZss_QurJtBBV4jy22N4

Gure Aita,…

Andre Maria, Kristauen Laguntzailea, egin otoitz gure alde…

Ostirala, azaroaren 10a

GUK ERE ESKUBIDEAK DITUGU

Aitaren,…

IRAKURGAIA

GOGOETARAKO

Ezagutzen zenituen eskubide hauek? Badakigu munduko lekuren batean eskubiderik gauzatu ezin duen umerik dagoen?

BIDEOA: https://www.youtube.com/watch?v=bRgj-Hz8dWQ

OTOITZA

https://loyolasalesianosaranjuez-my.sharepoint.com/personal/sergiomoreno_loyolasalesianosaranjuezo365_educamos_com/_layouts/15/guestaccess.aspx?docid=1424175052160474e9c49ad4d8ccb8246&authkey=AcbqZss_QurJtBBV4jy22N4

Agur Maria,…

Andre Maria, Kristauen Laguntzailea, egin otoitz gure alde…